و فرزندان وى با خيرات و احسان بىمر ؛ عماد الحاجّ و الحرمين الحسين بن أبى سعد عالم و زاهد و محسن و خيّر ، و صفىّ الدّين أحمد بن أبى سعد ، آنگه دهخداى فخراور هشتوردى « 1 » ، و پسرش جمال الدّين عبد الصّمد غازى شهيد - رحمة اللّه عليه - و امير دبيس خرقانى ، و دهخداى على بو طاهران استاد جردى ، و كيا اميركا ، و سيّد بهاء الدّين بلعزّ « 2 » كلينى ، و اصيل محمّد بو طيّب ، و دهخداى بختيار زيدان ، و كمال بلقاسم « 3 » خوابى ، و على مستوفى خوابى « 4 » ، و خواجه عبد الرّحمن الرّازى وزير بدان بزرگى ، و استاد بنگير ، و فرامرز ، و فيروزان ، و كامروا ؛ همه خواجگان معتبر معروف ، شيعى معتبر معتقد ، تاج الدّولهء ساوه ، كاميار ، و كاماور ، و منوچهر اسفرستان « 5 » ، و جستان وردان سلام « 6 » و غير ايشان « 7 » همه شيعيان و معتقد . و از سادات كبار كه در خطّهء عراق و حدود خوراسان بوده‌اند در اين عهد و مدّت قريب ؛ ذكر بهرى برود كه به همه نتوان رسيد « 8 » . اوّلا نقيب طاهر موسوى بافضل و عدّت و جاه و حرمت ، و سيّد أبو طاهر الجعفرى عالم و زاهد و شاعر ، آنگه خاندان سيّد بو هاشم علاء الدّوله كه هنوز حكم در آن خانه « 9 » باقى است ، و خاندان سيّد نقيب جمال الدّين شرفشاه الحسينى

--> ( 1 ) - ع ث : « هشيوردى » م ب : « هسوردى » ( بدون هيچ نقطه‌اى ) . ( 2 ) - ث م ب ح د : « بو العزّ » ( 3 ) - ث م ب ح د : « ابو القاسم » . ( 4 ) - ع ث : « خوابى » و شايد مراد « خوافى » بوده است ، و عبارت : « على مستوفى خوابى » را نسخ ب م ندارند . ( 5 ) - ب م : « سفرستان » ح د ندارند . ( 6 ) - ع : « سلعمه » يا « سلغر » ( در واقع غير مقرو و ناخوانا است ) . ( 7 ) - عبارت دو نسخهء « ح د » از « آنگه دهخداى فخراور » تا اينجا به اين صورت است . « و دهخداى أبو سعد صابوبى ، و دهخداى [ فقط در نسخهء ح ] ملكا يونس ، و سديد الدين حسن بن موسى اسنابادى ، و امير رئيس خرقانى ، و دهخداى علىّ بن أبى طاهر ، و كيا اميركا حسين كلبى ، و اصيل محمد ابو طيب ، و دهخداى بختيار بن بدر الدّين ، و كمال ابو القسم خولبى ، و سيد بهاء الدّين ابو العزّ كلبى ، و على مستوفى خولبى ، و خواجه عبد الرحمن رازى ، و استاد بنجر [ د ] ( بدون نقطه‌اى ) ] ، و فرامرز ، و فيروزان همه خواجگان معتبر و معروف شاعى معتقد ، و تاج الدّولهء ساوه ، و كامروا ، و كام‌آور ، و منوچهر ، و غير ايشان » . ( 8 ) - براى تراجم سادات و ساير رجال مذكور در اين فصل رجوع شود بتعليقهء 98 . ( 9 ) - م ح د : « خاندان » و مراد از خانه در متن همان خاندان و خانواده است كه بتبع لغت عرب به كار رفته زيرا كه ايشان ميگويند : بيت فلان بيت جليل يعنى خاندان فلان كس خاندانى بزرگ است .